'Eskiye rağbet olsaydı bit pazarına nur yağarmış' ı ilk söyleyen bizlerin bugünlerini görse bu cümlesinden kesinlikle utanırdı. Sadece bende olmadığını biliyorum eski meraklılığının. Bir çoğumuzda had safhada hatta. Tırım tırım eski topluyoruz.En büyük teyzenin 40 yıllık kahve fincanına bakarken en sevimli halini takınıp 'ayy bu neggezzellmiş' diyiveriyoruz. Sırf 'ay aman al senin olsun' sihirli cümlesini duyabilmek için. O an , işte o an tarihi an ...
Ama emaye yok. Kıran girmiş kesinlikle emayeye. Herkes mi atmış anacım eski deyiverip. Kimse mi tutmamış elinde. Hiç mi özlemiyorlarda kimse emaye üretmiyor artıkın.
Emayeye aşık, tutkun bir topluluk var . Üretin , tekrardan üretin işte emaye. Öyle bu tutkumuzu fırsatçılığa çevirip minicik kupaya da 40 telaa istemeyin gözünüzü seveyim.
Bak millet 70 yaşına gelince koca kupayı bahçede su maşrapası yapıyor. 'ayy bu benim olsa keşke'deyon veriveriyola.
O da bir can sıkıntısı halinde bu kıymetli cancağazımı oturup boyayıveriyor...
