kitap aşkı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kitap aşkı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Eylül 2014 Cumartesi

Kitap Aşkı











   Bir anne - babanın bebeğine ,çocuğuna verebileceği en güzel hediye okuma alışkanlığı....
Kitaplar ile vakit geçirmesini sağlayarak,onları sevmelerini sağlayarak...Seni her şeyin ile rol model aldığını unutmadan , seni okurken görerek.
 Hayatında hiç kitap okumadığını bildiğim ve çocuğuna kitap okumadığı için sürekli kızan ebeveynler tanıyorum. Herkes okumayı sevmek zorunda değil ama okumak zorunda. Öğrenmek , aydınlanmak zorunda çağa ayak uydurmak için. Bu yüzden bunu severek yapmalı.Okumayı sevmeli, hemde çok.
 Çünkü OKUDUKÇA BÜYÜR İNSAN .................
Paylaş

12 Eylül 2014 Cuma

Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü


    Çok merak ederek, çok büyük iştah ile başladım  bu 'sıradışı'  sandığım kitabı. Ama bende çok büyük hayal kırıklığı yarattı. Belki de o yüzden bitirmem tam bir ayı aldı. Araya başka kitaplar, dergiler sıkıştırdım.
  Belkide diyaloglar çok kopuk olduğu için sıkıldım bu kadar. Ya da olmayacak yerde araya giren uzun ayrıntılı ya da tekrara düşen anlatımlar  soğuttu beni kitaptan.
   Rose'un lezzetlere karşı olan olan üstü yeteneği beni bir türlü içine çekemedi.
  Aslında düşündüğüm zaman konu harika. Çekirdek bir ailesi olan Rose'un yediği her şeyde aldığı tatlar ona bu tadın nasıl duygular ile yapıldığını , içindeki malzemenin sevgi dolu bir çiftlikte mi yoksa seri üretim yapan bir fabrikada mı üretildiğini söylüyor.
  Böyle bir yeteneğim olsun isterdim . Yediğim yemeğin kızgınlıkla mı yoksa sevgiyle mi, aheste aheste mi ya da çabucak mı yapıldığını , kekte kullanılan yumurtanın tavuklarının mutlu mu olduğunu tek bir ısırışta anlamak isterdim.
  Rose iyi gidiyordu. Ama problemli abisi Joseph'in özel yeteneğini ne yaptığını anlayamadım. Onunla ilgili bir şeyler anlattığı zaman konu kesinlikle dağılıyordu.
  Bu kadar kopuk kopuk olmasaydı sevebilirdim bu kitabı . Ama sevemedim .
Aimee Bender bu  kitabı ile en iyi kurmaca dalında SCIBA ve Alex ödülü   almış.  Sanırım sorun bende . Zaten bu kadar okumayı sevmeme ve okumama rağmen okuduğum ödüllü kitapların hiç biri beni içine çekemedi. Evet , evet sorun kesin bende...
  Sizde durum nasıl???



Paylaş

21 Haziran 2014 Cumartesi

Cafe Fernando



BİR KİTAP ALDIM YANAĞINI DAYAR UYURSUN ....








     Her şey annemin sayfaları yağ lekesi, kurumuş çikolata olmuş, yer yer kopmuş, kapağı somon rengi ekose desenli olan resimsiz , kötü baskılı pasta  kitabı ile başladı. Küçücük bir çocuktum. Mahallede oyundan arkadaşlarımı toplayıp eve götürdüğümde ya da okuldan eve geldiğimde evimiz mis gibi kokardı. Kısırın taze soğan kokusu ve fırında pişen kekin bir biri ile dans eden notaları hala benim için dünyanın en güzel kokusu kesinlikle , çünkü içinde anne kokusu saklı.
  Göz kararcı annem takıldığı , unuttuğu ya da hiç bilmediği tarifte hemen kitabına koşardı. O zamanlar ki , pasta kitabı dediğin şey çok kıymetliydi. Gazetelerin ,2 paket  mayanın, bir kutu sana margarinin  verdiği dergileri, kitapçıkları saymıyorum.
   Büyümek demek benim için artık pasta , kek yapabilirim de demekti. Mutfak için henüz büyümediği düşünen annem evde yokken yaptığım tek şey bu tarif kitabını alıp tarifler denemekti. En az yarım saat azar işitmeyi göze alarak...
   İşte o resimsiz , basit basımlı ama ,içeriği dopdolu olan kitap benim (büyük ihtimalle ömrümün sonuna kadar) yemek , pasta kitaplarına özel bir ilgim olmasına sebep oldu. Bir kitapçıya girdiğimde mutlaka yemek kitaplarının olduğu kısıma yönelirim ve orada uzun süre kalırım. Kütüphanesi ya da kitaplığı olan her yerde hemen yemek kitabı arar gözlerim.
  Her ay düzenli yemek dergisi alırım ama şu bizim damak tadımıza aykırı , malzemelerini bulmanın neredeyse imkansız olduğu tarifler ile dolu olanları...

     Çünkü bu tarif kitapları, dergileri beni mutlu eder... Hemde çok ....

Ama bir kitaba aşık olacağımı hiç düşünmemiştim. Günlerce elimden bırakamayacağımı, açıp açıp tekrar okuyacağımı, sabah kalkar kalkmaz kahvaltının çayını demlerken sayfalarını karıştıracağımı düşünmemiştim.
  Bu kitaplarda uzman ya da eleştirmen değilim sadece hedef kitlesi içindeki sade bir vatandaşım. Ama o kadar çok tarif kitabı inceledim ki .bu kitap kesinlikle bambaşka...
Hatta kitap değil kesinlikle ansiklopedi.Muhteşem bir kaynak. Tarif kitabı seven her kesin kitaplığında kesinlikle ama kesinlikle olması gereken bir kitap , bir çoğumuzun bayıla bayıla takip ettiği cafefernando 'nun kitabı.

   Tarifler o kadar sıcak , o kadar içten yazılmış ki tekrar tekrar dönüp okuyorsun. Bir sayfada o kadar uzun kalıyorsun ki o tarifin seni senden alan fotoğrafından ayrılamıyorsun.
  2 yumurtayı şekerle çırpın gibi değil tarifler sanki sevgili Cenk Sönmezsoy benim arkadaşım da mutfakta sohbet ederek onun en iyi tarifini yapıyoruz . Her tarife giriş içten ve samimi bir anı ya da gerekçe ile başlıyor. Nasıl yapılıyormuş ki anlamadım diyemiyorsunuz çünkü çok akıcı ve anlaşılır anlatıyor her şeyi. Ölçüler, malzemeler , yapım aşaması her şey çok çok iyi anlatılmış.
     Çok kısa süredir kitap benimle ama bir türlü ayrılamıyorum kendisinden. İlk hangi tarifi deneyeceğime bir türlü  karar veremiyorum.Mevsim meyveleri ile olsa ilk tarif, çikolatalımı derken yine mutfakta geçirilecek zamanı kitabın başında geçiriyorum. Bilmiyorum ne olacak sonumuz böyle.
  Ve ben tekrardan bu kitabın yazarı Cenk Sönmezsoy'un ( namı diğer cafefernando) önünde eğiliyorum. Ve tebrik ediyorum .( Annenizin içi artık rahat etmeli , mükemmel bir yemek kitabı yazarı oğlu var ;) )
 

 NOT; 
Kitap bu haziran ayında çıktı. D&R'ların hepsinde var. Benim öyle bir imkanım olmadığı için ( ki olmasını çok isterdim )D&R'ın  internet sitesinden  sipariş verdim.2 gün içinde hiç bir sorun olmadan elime ulaştı kitabım. En mutlu edici tarafı da 1. baskı olması :)
Kitabın ayrıntıları için Cafe Fernando kitap ....
Paylaş

1 Aralık 2013 Pazar

Buse Kitaplığı

 Evin en sevdiğim köşesi, en sevimli en huzurlu , en aydınlık , en ,en , en .....


                                                        Buse hanımın kitaplığı.


    Her şey ilk günden itibaren benim bu oda için bir kitaplık istemem ile başladı, balkonu içeri alma girişiminden sonra her şey kısa sürede oldu .
     Balkon kapısını tamamen kaldırınca Mehmet'le kitaplığı buraya yapmaya karar verdik. ben aklımda olanı anlattım o önce çizdi sonra yaptı...


  Sallanan sandalyemizi Edirne'lerden taşıdım da getirdim . Bizimkilerin evlendiklerinde evlerine aldıkları ilk ve sayılı eşyalardan. 2 taneydiler ama anneme kıyamadığım için sadece bir tanesini alıp getirdim. Yılların yükünü üzerinde taşımanın yorgunluğu vardı her yerinde. Ama Mehmet onu ilk günkü haline geri getirdi....


   Bebeğime aldığım ilk kitaptı... Okumak için sabırsızlanıyordum , henüz erken olduğunu düşünmeme rağmen kucağımda ona okuduğum masalları dinlerken pek bir mutlu küçük hanım .
   Renkleri içimi ısıtan sıcacık, el emeği harika şablon tasarımları yapan Sevgiciğimin hediyesi Buse'ye... Taaa Yunanistanlardan geldi....


                Başucumuzda ki resimlerimizin solda asılı olanı benim 2,5 yaş eserim, artık nasıl bir ruh hali ve hayal gücü ise yanan bir ev ve karınca gibi çalışan itfaiye ekibi çizmişim ...


    Küçük hanımı resime teşvik edebilmesi en büyük dileğim :) Palyaçolu resimde sanırım 15-16 yıldır benimle, kuzenlerime bir yaz tatili için  çok sempatik Alman bir arkadaşları gelmişti ;Monika ... Kısa süre zaman geçirsek te birbirimizi çok sevmiştik, ayrılırken bana bu resimi verip benim için yaptığını söyleyip hep saklamamı istemişti.
  Saklama huyum malum zaten de bu kadar uzun saklamış olmam ve tam odamızı hazırlarken tekrar ortaya çıkması ? Monika bana bu resimi verirken bir gün  kızımın odasına asacağımı bilemezdim tabii...


Kitaplar, kitaplar, kitaplarrrrrrr...


                                       Teker teker yavaş yavaş çoğaldılar


    Sanırım bizim ufaklıktan önce kendime alıyorum bu kitapları, çocuk kitapları kadar eğlenceli ne var şu hayatta :) Aypondan daha eğlenceliler bence tabii ama ufaklaıklara da hak veriyorum , tüketim toplumu çılgınlığı....
  Kitaplarımızın arasında çok severek aldıklarımız da var, hediye olanlarda , benim çocukluğumdan kalanlar da ... Çocukken tek kelimesini anlamama rağmen defalarca bakardım 'Fred ve Barney' ile 'Peter Rabbit' te ....



                                Hala da çok seviyorum bu sevimli kitaplarımızı .....


 Ahhh bide bitanecik gezenti teyzemizin kitaplığa katkıları var, Japonca kitabımız bile tamam , valla bu kız japonca öğrenmesse keserim totosunu . O kadar yani




 Ama o bu kitapla japonca çalışmaya başlayana kadar annesi oynayacak :)

 




                Nasıl şeker hayvanlar şu tavşanlar, çocukken tavşan beslemiştik ablamla ahh ne mutluyduk, tavşan ablam ve ben  ... Anneme bu konuda çok minnettarım , ben onun kadar sabırlı olabilir miyim bilemiyorum ama hayvan sevgisi her şeyden önemli bu da en başta ailede kazanılıyor kesinlikle...


                             Ayyy bide kediler var , ayyy , ayyy , minnoşlar ...

 
    Küçücük bir kitaplıkta çocukluğumdan ne çok anı varmış meğer , yazarken daha iyi fark ettim ...
 Ahh bunları çok zor sakladım , annemim ' ayy bu kadar eşya nereye sığar' krizlerinde atılmaktan  son anda kurtuldular her defasında , annemleri en son ziyaretimizde kaptım geldim onları..


     Çok ama çok eskiler, zaten söze bile gerek yok onlar yılların izini üzerlerinde taşıyorlar ...


     Bana Amerika'ları görmek nasip olmadı ( en azından şimdilik ) umarım Buse'ye nasip olur.

 
Gezenti ablam yıllardır gittiği her yerden bana kar küreleri taşıdı o olmasaydı öyle büyük bir (ya da orta büyük :) ) kar küresi koleksiyonuna sahip olamazdım ...



                            Tepemizde balonlar , uu uu uuu..................



                                                        Ve en sevdiğim köşe....
Paylaş