15 Ocak 2015 Perşembe

Çikolatalı karadutlu ekşi mayalı ekmek


'Ekşi maya yapmaya bir kere başladıysanız artık bundan kurtuluşunuz yoktur' diye bir cümle okumuştum maya yapmaya ilk karar verdiğim zamanlar . Garip gelmişti bu cümle , ya hadi  o kadar da abartmayalım demiştim . Ama kesinlikle doğruymuş. Ailenin bir bireyi oluyormuş (gülmeyin bu işe başlayınca gerçekten de aileden oluyor)  , ondan vazgeçemiyormuşsun. Seninle kalması için elinden geleni yapıyorsun.




Zaten ilk başta onu yaşayan bir maya haline getirmek o kadar zor ki. Şu göz göz hali görmek çok zor. Bu kadar zor elde ettiğin bir mayayı tabiki de ailenin bir bireyi sayarsın . Ve ondan kopamazsın. 

Ben tam beş başarısız deneme yaşadım. Her defasında üzüldüm , hemde çok . Ama asla pes etmedim. 
Tarif belliydi zaten , bugüne kadar denediğim hiç bir tarifinde hüsrana uğramadığım cafefernando tarifiydi ekşi maya tarifim . Tarife tamamen sadık kalarak yapıyordum, ne dediyse harfi harfine , ölçüsü ölçüsüne uyarak  ama ilk 2 gün çok iyi giden mayam 3. gün sonunda kesinlikle ölüyordu .

 İlk başlarda hatayı nerede yaptığımı anlayamadım ama sonra ısının ne kadar önemli olduğunu anladım. Çünkü ben maya olayına başladığımda havalar yeni soğumaya başlamıştı ve evlerimiz henüz ısınmamıştı. Havalar ısınınca mayam olmaya başladı.


1. gün , 2. gün , 3. gün 4. gün derken heyecan ile 9 günün tamamlanmasını bekledim .Her gece rüyalarıma girdi mayam. Her gün sabah kalkınca ilk işim mayamın durumuna bakmaktı.





Mayam ile bir ekmek hamuru yoğurduğum günü hayal ettim resmen günlerce. Çok çok büyük bir sabır işi imiş maya yapmak.

  İlk ekmeği yoğurduğum gün artık tamam dedim ve mayamın ağzını kapatıp dolabın en görünen yerine koydum. 28 kasımdan beri bizimle 2-3 günde bir besleyerek , sayesinde onlarca ekmek yaparak bugünlere getirdim.



  İlk ekmeğimin , sesini (evet ekşi mayalı ekmeğin gerçekten fırından ilk çıktığı zaman olan bir melodisi var ) , kokusunu , tadını unutamam.

 İlk ekmeğim sadeydi. Sonra her bir denemede yeni bir tat eklemeye başladım. Kuru domates, ceviz, fındık , taze kekik derken yavaş yavaş işi fanteziye dökmeye başladım . Ve en sonunda çikolatalı, karadutlu  ekşi mayalı ekmek yaptım.
 Yaptım ve o da oldu . Hemde şahane oldu. Öyle kek gibi de değil... Bildiğin ekmek gibi ...













Ekmeğin bu kadar çok fotoğrafını koymamın sebebi yüzler fotoğraf arasında en son bunlara karar vermem hatta verememem kıyamadım silmeye fotoğrafları, çünkü yapmak, yemek kadar fotoğraflamakta bir tutku benim için ...
 
 Ve gelelim ekmeğin faydalarına , tarifine ....

 -1 kahve fincanı kadar ekşi maya
 - 3 su bardağı un (ya da aldığı kadar )
 - 2 su bardağı içme suyu
 - Yarım su bardağı karadut
 - Yarım su bardağı ince ince kesilmiş çikolata ( kuvertür çikolata kullanmanızı tavsiye ederim)
 - 1 su bardağından biraz az kakao
 - Kakao bardağını tamamlayacak kadar toz şeker ( isteğe bağlı )

Geniş bir yoğurma kabının içinde mayayı 1 bardak su ile çözüyoruz. Biraz un koyarak ele hafif yapışan bir hamur yoğuruyoruz. Hamurun üzerini nemli bir bez ile örterek 2-3 saat sıcak bir köşede  dinlenmeye bırakıyoruz. Bu dinlenme sırasında her yarın saatte bir elimizi hafifçe ıslatarak hamuru alttan üste doğru kıvırarak havalanmasını sağlıyoruz.
  2-3 saatlik dinlenme süresi tamamlanınca geri kalan unu ,kakaoyu ve suyu ekleyerek hafif hafif yoğuruyoruz. Hemen sonrasında çikolataları ve karadutları ekleyerek yoğurmaya devam ediyoruz. Tekrar bir dinlenme süremiz var bu defa biraz daha uzun 6 saat kadar dinlendiriyoruz hamurumuzu ve 2 saatte bir tekrar alttan üstte alarak hamuru havalandırıyoruz .
 Ve  son aşama ya geldik.  Fırın kabımıza karar verince ( ben yuvarlak,ısıya dayanıklı seramik 10 cm yüksekliğinde bir fırın kabı kullanıyorum) kabımızı az miktarda tereyağı ve çok az pekmez ile güzelce yağlıyoruz . Dinlenmiş hamurumuzu az miktarda un serptiğimiz tezgahta çok hafif , fazla bastırmadan kısa süre yoğuruyoruz ve fırın kabımıza alıyoruz ve tekrar bekliyoruz  ( ev yapımı ekşi maya işi kesinlikle büyük SABIR işi ) bu defa 3 saat kadar bekliyoruz. Kabaran ve  kabın hacmini alan hamurumuzu üstüne keskin bir bıçak ile çizik atarak önceden 200 dereceye ısıtığımız fırınımıza atıyoruz.
 40- 45 dakika  sonra fırından çıkarıyoruz. Fırından çıkan ekmeği hiç beklemeden fırın kabından çıkararak temiz bir beze sarıyoruz...

  Sabırla bekleyip yapan herkese AFİYET OLSUN ....

 ve unutmayın 'Ekşi maya yapmaya bir kere başladıysanız artık bundan kurtuluşunuz yoktur'


Paylaş

13 yorum :

  1. evde yapmayı ennnçok sevdiğim şey ekmek,
    asla makinada değil yoğurup yoğurup,mayalandırıp,fırında pişirmek,
    sıcacıkken dayanamayıp koparıvermek:)))
    aşk gibi:))
    ancak ekşi maya yapması hep zamanını ayarlayamam diye ertelediğim şeydi,çok özendim,üstelik şimdi evlerin sıcak olması avantajından yararlanmalı:)
    üstelik fernando'nun kitabı bende de var.
    ay çok sevindim,eline sağlık.
    fotoğraflar yıkılıyo:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bana da makinede yapılan ekmek ev ekmeği gibi gelmiyor. Zaten tahmin ettiğim kadarı ile elde yoğurmanın keyfini vermiyordur. Bence artık ertelemeyin ve yapın :) Sizin mutfaktan harika işler çıkacağına eminim ...

      Sil
  2. ekmeklerinin tadına bakmış biri olarak harikasın diyorum bir kez daha. emeğine, sabrına hayranım!

    YanıtlaSil
  3. "5 başarısız deneme" yi okuyunca rahatladım:)))
    Benim daha iki:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ya evet :( her defasında çok üzüldüm önce ama sonra başarılı olunca hepsini unutuyosun :)

      Sil
  4. Bunu instagramda görmüştüm. Tadını gerçekten merak ettim. Domatesli Cevizli Ekmeğini tatmış biri olarak bunun da çok lezzetli olduğuna eminim.

    YanıtlaSil
  5. O kadar güzel görünüyor ki Serracım yüzlerce fotoğraf çekebilirsin kesinlikle ! Ekmek işine girince olay sonra baya gurmeliğe kaçmış bayıldım çikolatalı ekmek fikrine. Ellerine sağlık ♥♥
    Mutlu haftasonları canım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ahhh bu ekşi maya ... Başladın mı hepimiz gurmeyiz :))

      Sil
  6. Ahh bir sürü şey yazacaktım ama ekmeklere bakmaktan aklımdakiler uçtu gitti yahu:) Ne kadar güzeller. Cevizli, biberiyeli, kuru domatesli çok seviyorum ama hiç karadutlu yemedim. Ekşi maya olayını ben de çok deneyimlemek istiyorum, korkarak da olsa:) Ama sanırım neden bilmiyorum dönüşümüzü bekliyorum. Belki de bu denemeyi memleketimdeki mutfağımda yapmak istediğimden. Yalnız dayanamayadabilirim:) Şu görüntüyü gördükten sonra biraz içim kımıldanmaya başladı, hadi hadi diyen bir cüce var içimde, ahh yaramaz cüceeeeee bakalım ona ne kadar dayanabilirim görelim.
    Fotoğrafları iyi ki çok çok koymuşsun bayıldım. Birini panoma asmak istiyorum izninle! Bana ilham veren fotoğraflar her daim gözümün gördüğü yerde olsun istiyorum.
    Ekşi mayayı keşfettiğim gün tarifi deneyeceğim.
    Ellerine sağlık..
    Bon appétit :):)

    YanıtlaSil
  7. Oralara kadar başına bişey olmadan geleceğini bilsem hemen sana mayamdan ayırıp gönderirdim . Fotoğraflardan birini panoma asmak istiyorum demişin ya beni nasıl gururlandırdığını nasıl mutlu ettiğini anlatamam .
    Tarifi denediğin haberini de aldığım günleri görmek dileğiyle :)

    YanıtlaSil
  8. Ben zetn bu ara sağlığa takmışım şimdi üstüne bu yazı of oldu. 3 gün önce eşimle ekmeği evde yapsak ya deik. Ama şimdi yapıcam. Bu yazıdan sonra bakalım ben mayayla nasıl boğuşacağım. Arşivini kuracalayacağım. Başka yazılarına bakacağım. Ellerine sağlık canım :)

    YanıtlaSil