Evimizin bundan 20 yıl sonraki halini hayal etmeye çalışıyorum da ... Gerçekten korkutucu , yani en azından benim hayalimdeki. Her yer 'bu kesin sonra bi işe yarar' adını almış , atmaya kıyılamayan bir sürü lüzumsuz eşya ile dolu olacak . Kesin .
Atmadığım gibi , toplayıp getiriyorum . Ama gerçekten bir işe yarıyor . Mesela kış başında yolda yeşil çam kozalağı buldum, 'bunu kurutur , dekor yaparım ben yeaa ' diye alıp eve getirdim . Uzun bir süre çalışma odamda , pencere içinde bir saksıda bekledi. Bu garibim kurumuş, sımsıkı kapalı olan kozalak açılmış ve içinden bir avuç çam fıstığı dökülmüş. Ne durumda olduğunu görmek için kırdım ; hayatımda yediğim en taze , en çam tadı olan 'çam fıstığı'ydı . O çam fıstıklarından da kesin bi şey yaparım ...
Bazen toplamak , saklamak işe yarıyor.
Eğer o sakladığım şey bir şeylere dönüşebiliyorsa, dönüştüğü her ne ise onu ilk ben icat etmişim gibi seviniyorum , bir gururlanıyorum , bir kasılıyorum .
Bu sevimli kırmızı vosvosta bir çoğumuzda olan bir oyuncak . Büyük , küçük hepimizde ...
Uzun bir süre Buse oynadı, benim çalışma masamı süsledi, fotoğraflarda 'cool' obje oldu derken en sonunda sadece sevimli ve karizmatik olduğu için oraya buraya kurulan bir süs arabadan fazlası oldu...
Ataçları toplayıp, tutmak için biri gerekiyordu zaten . New Beetle bu iş için biçilmiş kaftanmış meğer. Kapasitesi az olsa da iyi oldu. En azından bir işe yaradı...
Şu minik yuvarlak mıknatıslardan yapıştırdım içine (çok uğraşmama rağmen anlaşılır şekilde fotoğraflayamadım ) süper güçlü bir yapıştırıcı ile . 3 ayrı mıknatıs kullandığım için yapıştırmak biraz sorunlu oldu . Çünkü ilki yapışıp kuruyunca diğerlerini yapıştırırken delirdim. Sürekli diğerine yapıştı . Süper yapıştırıcı ile parmaklarıma yapıştı falan derken kalem yardımı ile yapıştırma işinin galibi oldum .
Evet kapasitesi az ama zaten New Beetle ne kadarcık bir araba ki ...
Kapasitesi azda olsa işe yarar bir şekilde bizim evde yaşamaya devam ettiği için mutluyum, diğer bekleyen tüm lüzumsuz şeylerim içinde umutlu ...
