Budadığı kiraz ağacının dalını bile atmaya kıyamayan insanlar var hayatımda. Ne kadar şanslıyım ki uğraşıp, emek verip ortaya iyi işler çıkaran bir ailem var.
Çocukluğumda da annem ve babam sürekli bir şeylerle uğraşırdı.Diy çalışmalarının tohumlarını onlar attılar. Pinterest yokken ellerine geçirdikleri her şeyi ' bundan bişey yaparım ki ' diyerek saklayıp sonra ondan kullanılabilir şeyler yaparlardı. Ahh bir çocuk için ne kadar önemliymiş aslında o yaptıkları... Sürekli üretilen bir evde yaşamak, israfın bir çok noktada aslında önlenebileceğini öğrenmek daha o yaşlarda . (ahh oklavasına bile kılıf diken annem , seviyorum kız seni )
Yavaş yavaş işlemişler meğersem bize . Üretkenliği,' kendin yap'ları.
Evlenip 2. bir aileye sahip olduğumda çok yadırgamadım. 'Bizimkiler gibiler işte' dedim hep ...
Ortaya ; tarife bağlı kalmadan gayet doğaçlama ve enfes tatlar çıkaran bir kayınvalidem ve pratik , kullanışlı , şık tasarımlar yapan bir kayınbabam var.
Ve bu doğal askıda kayınbabamın usta ellerinden çıktı.
Yıllar önce diktiği kiraz fidesinin budanan dalı evimin en kullanışlı eşyası oldu. Daha budayıp 'bundan askı yapıcam ' dediği an talip oldum zaten . Sadece kuru bir daldı. Ama sonuçtan en başından beri emindim.
Çok kısa sürede tamamladı üstelik. Led ışıkları bile var daha ne olsun.
Şimdilik evin her köşesini gezmekte. Göz önünde olsun istiyorum. Eve her gelen görsün ... Oradan oraya gidip duruyor.
Hatta bu ara onunla ilgili planlarım var .
Yılbaşı yaklaşırken evdeki ağaçlar süslenirdi dimi ?
